راهكارهاى ششگانه و مفید زیر به شما یارى مىدهند تا آرامش بیابید و بدانید كه نگرانى و فشار روانى، چه اثرى بر جسم، روح و زندگىتان مىگذارد:
1 . غذاى سالم مصرف كنید
چنانچه مقدار نیروى (انرژى) بدنتان كه با مصرف غذا تأمین مىگردد، زیاد باشد، به ندرت دچار حالت عصبى مىشوید. بكوشید تا حدّ امكان، از مواد غذایى سبوسدار، تركیبات كربوهیدرات، میوه، اقسام سبزىها و حبوبات استفاده نمایید؛ چرا كه مصرف غذاهایى از این قبیل، سبب ثابت ماندن اندازه قند خون مىشود و خستگى را از تن مىزداید.
در ضمن، به قدر كافى صبحانه بخورید، كمتر نمك مصرف كنید و در طى روز، از خوردن قند، كافئین، چربى و خوراكهاى سرخ شده دورى گزینید.
بقیه در ادامه
2. مدام ورزش كنید
ورزش هایى همانند: پیاده روى، دو، شنا، یا هر چه كه سبب تفریح هم مىشود، مثل: چرخ سرك (اسكیت بازى) را بیازمایید و هر یك را كه مناسبتتر دانستید، به آن بپردازید. ورزش هفتگى شما باید در سه نوبت و هر بار بین بیست تا سى دقیقه باشد.
3. مشكلات را آن چنان كه هستند، پذیرا باشید
باید بپذیرید كه برخى اوقات، شرایط طاقتفرسایى در زندگى پدید مىآید كه باید آنها را تحمّل كرد. از اینرو، به جاى آن كه بىقرارى كنید، بكوشید حسّ چیرگى بر خویش را با چنین پرسشى در خود، پدیدار سازید: «چه سان مىتوانم در این قبیل موقعیتها، دگرگونى بهوجود آورم؟».
4. براى خودتان ارزش قائل شوید
گاهگاهى به خودتان جایزه دهید! این پاداش، ممكن است از پیادهرَوى گرفته تا گردش آخر هفته با فرزندان، مسافرت با خانواده و مواردى غیر از اینها باشد. هر از چند زمانى به فكر خویش باشید. این كار به هیچ وجه جنبه خودخواهى ندارد و براى سلامتِ روان، لازم است.
5. به ذهنتان آرامش ببخشید
اگر به دام اوضاع و احوال نگرانكنندهاى اسیر شدید، مىتوانید از فنون آرامبخشى همچون: یوگا و مكاشفه بَرین (تى ام) مدد جویید. در زیر، شیوه ساده تنفّس را بیان مىداریم:
روى صندلى یا زمین به راحتى بنشینید. در صورت امكان، چراغها را خاموش كنید. سپس از راه بینى، نفس عمیقى بكشید، به نحوى كه مسیر هوا را تا تهِ ریههایتان حس كنید. آنگاه هوا را از طریق بینى، آهسته بیرون دهید و تجسّم نمایید كه چگونه هوا به آرامى از بدنتان به سمت بالا و به سوى سرتان حركت مىكند. این مراحل را چند دفعه تكرار كنید تا وقتى كه احساس آرامش نمایید.
6. با دوستان خود، دردِ دل كنید
هیچ قاعده و قانونى نیست كه شما را ملزم بدارد، گِره هر نوع گرفتارى را خودتان، یكّه و تنها باز كنید. چنانچه مشكل تحمّلناپذیرى مانند: درگذشت یكى از اعضاى خانواده یا بیمارى كشندهاى، اسباب نگرانىتان را فراهم ساخته یا حتّى اگر مورد جزئىاى هست كه تحمّلش برایتان دشوار است، به دیدار دوست خود یا پزشكى بشتابید و احساستان را درباره آن وضعیت با كسى كه همدردى مىكند و دلهرهتان را تسكین مىدهد، مطرح سازید.